Welkom in Vietnam:

We dachten dat we met de grensovergang tussen Laos en Cambodja al zowat alles gezien hadden, mis dus. 

De afgelegen grensovergang van Ha Tien, tussen Cambodja en Vietnam, is nog een ander paar mouwen.

Hier trekken dagelijks slechts een handvol rugzaktoeristen de grens over. We boeken een minibusje dat ons rechtstreeks de grens over naar het eerste Vietnamese stadje zal brengen. De vriendelijke jongens pikken ons 's morgens op aan het hotel. Onder een stralende zon en met alweer een nieuw land in het vooruitzicht rijden we de 40 kilometer over aardewegen naar de grens. Hier stappen we uit, laten onze bagage in het busje en gaan naar het eerste kantoortje waar we onze Cambodjaanse exitstempel krijgen. Met een half oog kijken we naar het minibusje waar enkele heren plots onze bagage beginnen uit te laden. Katleen en de kinderen trekken een spurtje naar het busje waar ze onze rugzakken uit de handen van het groepje mannen los weten te rukken. Ondertussen maakt ons busje aanstalten om terug richting Cambodja te rijden. We hadden al in enkele reisverslagen gelezen dat toeristen hier vaak aan de grens worden achtergelaten waarna een goed georganiseerde groep motortaxis plots hun veel te dure diensten aanbieden. Zowat iedereen aan deze grens werkt hieraan mee. We houden ons busje tegen en dwingen de chauffeur om met z'n baas te bellen. We vertellen de kleine opdonder dat hij ons zoals afgesproken tot in het centrum van de dichtsbijzijnde Vietnamese stad moet brengen, anders rijden we met het minibusje helemaal mee terug naar z'n kantoor. Het idee van 4 rood aangelopen Belgen in z'n kantoor vind hij blijkbaar niet echt leuk. Hij verzekert ons dat er een taxi zal klaarstaan aan Vietnamese zijde. We wandelen vijfhonderd meter over niemandsland, langs een reusachtig casino dat blijkbaar profiteert van een belastingvacuüm, en regelen de Vietnamese formaliteiten.  Wat verder staat de inderhaast opgetrommelde taxi klaar. Een man die zichzelf voorstelt als de broer van de taxichauffeur stapt mee in, de heren lijken verdacht weinig op elkaar. Hij is een leraar geschiedenis die "toevallig" een weekje vakantie heeft en ons met van alles en nog wat kan helpen. De volgende uren duiken dezelfde man en nog enkele andere "collega's" op allerlei plaatsen op. Pas als ze door hebben dat er echt niets te rapen valt verdwijnen ze. Welkom in Vietnam.

Een eerste ontbijtje in Vietnam...

Cambodja was al een stukje actiever dan Laos, maar nog niets vergeleken met Vietnam. Volgense onze eerste indrukken verloopt het leven hier in fast forward in vergelijking met dat van de buren.